DROHOBYCZ. 130 lat budynku Gimnazjum, teraz – Uniwersytetu. Iwana Franki 24.
Działo się to 6 października 1896 roku. Otwarcie okazałego budynku, nowej siedziby C.K. Gimnazjum Franciszka Józefa było bardzo huczne. Bruno Schulza ma cztery lata. Tutaj będzie się uczył i tutaj będzie pracował. Dzisiaj właśnie tutaj, w niewielkim pokoju, w jego dawnym gabinecie profesorski, znajduje się Muzeum Pokój Brunona Schulza, jedyne na świecie, społeczne, dedykowane mu muzeum.

Muzeum Pokój Brunona Schulza mieści się w okazałym budynku – dzisiaj to rektorat Państwowego Uniwersytetu Pedagogicznego im. Iwana Franki w Drohobycz, wzniesionym staraniem władz Drohobycza i oddanym do użytku 6 października 1896 roku – jak nowy gmach gimnazjum miejskiego, wówczas było to C.K. Gimnazjum im. Franciszka Józefa.
Muzeum Pokój Brunona Schulza zajmuje jedną salę na drugim (wg nazewnictwa ukraińskiego: na trzecim) piętrze. W sali tej Bruno Schulz miał swój gabinet profesorski (wtedy sala nr 33), obok znajduje się największa wówczas sala wykładowa (wtedy 32), w jakiej prowadził zajęcia z rysunku i robót ręcznych.



Fasada i dziedziniec
Budynek zaprojektował Franciszek Jelonek, licencjonowany architekt i urbanista magistratu w Drohobyczu. Reprezentacyjnym pomieszczeniem była i jest aula. Piętra są wysokie, korytarze rozległe, okna duże. Gimnazjum miało mieszkanie dla dyrektora (z oddzielnym wejściem po prawej, patrząc na front), z tyłu okazały dziedziniec i rozległy plac. Tam w tymże 1896 roku zbudowano salę sportową – która okazjonalnie funkcjonuje do dzisiaj i jest chyba jedną z najstarszych sal gimnastycznych w tej części Europy, obok było boisko do „ćwiczeń cielesnych”, a w pobliżu drewniany dom dla nauczycieli. Chociaż fasada od ulicy była okazała, jeżeli zachodziła taka potrzeba, główne uroczystości odbywały się na dziedzińcu. Wejście do gimnazjum z tej strony zdobiły ogrodowe szpalery. Tutaj się fotografowano, tu robiono zdjęcia absolwentów i tutaj dokumentowano wszystkie ważne uroczystości z udziałem osób oficjalnych, polityków, urzędników itd.
Pod patronat Jagiełły
W czasach II RP gimnazjum w 1919 roku otrzymało imię Króla Władysława Jagiełły, przeprowadzono prace modernizacyjne, między innymi zgodnie z rozwojem współczesnej kultury technicznej wyposażono pracownię prac ręcznych, zamontowano radiostację do nauki nowoczesnej łączności jak i zbudowano garaże dla motocykla i samochodu, bo uczono kierowania tymi pojazdami. Wtedy też wspomniany tylny dziedziniec został okazale zagospodarowany i stał się miejscem reprezentacyjnym.  
Powstaje Uniwersytet
W czasie wojny, w 1940 roku władza radzieckiej Ukrainy zlokalizowała w tym gmachu Drohobycki Instytut Nauczycielski, który szybko został przez najeźdźców zamknięty, by odnowić się w listopadzie 1944 roku, w 1952 nazwę zmieniono na Drohobycki Instytut Pedagogiczny, w 1954 roku – nadano mu imię Iwana Franki, w 1998 roku przekształcono w Drohobycki Pedagogiczny Uniwersytet im. Iwana Franki.
Iwana Franki 24
W dniu otwarcia budynek gimnazjum znajdował się przy ul. Zielonej, w okresie II RP – z czasem przy ul. Henryka Sienkiewicza, po wojnie przy ul. Mikołaja Gogola, teraz przy ul. Iwana Franki. Gimnazjum wcześniej (wcześniejszy obiekt lokalizacji) zajmowało budynek przy ul. Adama Mickiewicza, teraz ul. Tarasa Szewczenki.
Sprawozdania Gimnazjum
Historię budynku i gimnazjum można poznać w detalach dzięki łatwej dostępności Sprawozdań gimnazjum z lat  bodaj od 1891 roku do 1939 roku, które są zdigitalizowane w publicznych, polskich zasobach bibliotecznych. Znajdują się tam cenne informacje o Brunonie Schulza, jego powinnościach nauczycielskich oraz o miejscu, gdzie dzisiaj jest Muzeum Pokój Brunona Schulza.  Dociekliwi powinni zapoznać się również z dostępna w podobny sposób publikacją  „Historia gimnazjum drohobyckiego” Zdzisława Kultysa z 1908 roku.
red