Imieniny: Januarego, Konstancji, Teodora
  Aktualności
  W Lublinie
  W Drohobyczu
  Wszędzie
  Polecamy
  Archiwum
  Warte uwagi
  Kategorie
   Stowarzyszenie
   Partnerzy
   Projekty
  Bruno4ever

  Tagi

bruno zwierciadło galeria golberg o schulzu noce festiwal 2012 jarecka szpilki filmy eon horusa drohobycz nasi artyści górecka nieznanaukraina cytaty o schulzu lublin krcha bułgarii leszek mądzik
  Ramka

MIĘDZYNARODOWY FESTIWAL
BRUNONA SCHULZ
A

ARKA WYOBRAŹNI

DROHOBYCZ 2020

Program:
Promocja kultury polskiej za granicą



„Dofinansowano ze środków
Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego
pochodzących z Funduszu Promocji Kultury,
uzyskanych z dopłat ustanowionych
w grach objętych monopolem państwa,
zgodnie z art. 80 ust. 1
ustawy z dnia 19 listopada 2009 r.
o grach hazardowych” 

ШульцФест 2020
SCHULZFEST 2020

Проект дофінансовано
з фонду Міністра Культури
та Національної Спадщини
Республіки Польща


***


VISEGRAD PANOPTICUM
BY BRUNO SCHULZ 2020

***

BRUNO4EVER 2020
Dni Brunona Schulza
w Lublinie

Zrealizowano z pomocą finansową
GMINY LUBLIN
***
***






 

 

Odwiedziło nas już:
610401 osób

IX. Międzynarodowy Festiwal Brunona Schulza w Drohobyczu odbędzie się
w dniach 15-21 listopada 2020 roku.

ІХ Міжнародний Фестиваль Бруно Шульца у Дрогобичі відбудеться
15-21 листопада 2020 року.

The 9th International Bruno Schulz Festival in Drohobych will be held
from the 15th of November till the 21th of November, 2020.

Aktualności
We wtorek pożegnamy niezwykłą osobę


CIEKAWIŁY JĄ INNOŚCI

Pogrzeb śp. prof. Małgorzaty Kitowskiej-Łysiak odbędzie  we wtorek 23 października. Żegnamy niezwykłą osobę – pisze Grzegorz Józefczuk.

Twórczość i recepcja dzieła takich artystów jak Frida Kahlo, Jan Lenica, Artur Żmijewski, Francis Bacon, Hans Bellmer, czy też działalność Grupy Zamek i Grupy Wprost bądź... okładki płyt zespołu „Pink Floyd”, to tematy niektórych prac magisterskich, jakie w ostatnich latach broniono u Małgosi Kitowskiej-Łysiak. Doprawdy, spektrum szerokie – w czym nic dziwnego, skoro nie jest pozbawiona racji konstatacja, iż to właśnie sztuka jest – lub może być - drogą wytrącania status quo z dobrego samopoczucia, odkrywania i legitymizacji sytuacji zgoła niemożliwych. Sztuka współczesna jest tą dziedziną, która nieustannie atakuje mury Twierdzy zwanej KUL, zresztą z równym uporem naciera na wiele innych instytucji i formacji polskiego życia publicznego, w tym naukowego. Dlatego prof. Małgorzata Kitowska-Łysiak była osobą w pewnym specjalnym tego słowa znaczeniu rozchwytywaną, jak też dawała się rozchwytywać. I jak to z badaczami sztuki bywa, nie jedynie mury uczelni, biblioteki, archiwa czy muzea były miejscami jej pracy. Bo między badaniem a kreacją, czy lepiej – między obserwacją a uczestnictwem, przebiega w tym przypadku elastyczna albo cienka granica. Stąd też Pani Profesor wspierała czynnie – i chyba jako kierownik Katedry Historii Sztuki Współczesnej dodatkowo majestatem pozycji i funkcji - życie instytucji sztuki oraz kształtowanie się samej tzw. sztuki aktualnej; w tym – m.in. budowanie nowych instytucji kultury a sztuki w szczególności, jak chociażby Lubelskiego Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych. Opisanie tego jest niemożliwe w krótkich słowach, bo mimo tak wielkich kłopotów ze zdrowiem, była ona stałym uczestnikiem wernisaży i spotkań artystycznych.

Trudno powiedzieć, aby lubiła skrajności, niemniej ciekawiły ją inności – na przykład chyba sympatyzowała i zapewne przyjaźniła się z artystami bardzo różnych opcji ideowo-stylistycznych. O wielu pisze bez skrywania swoistej empatii. Dawała tym świadectwo otwartości i tolerancji. Ta jej postawa przejawiała się i wyrażała w naukowych i publicystycznych tekstach historyczno-analityczno-krytycznych specjalną umiejętnością stawiania pytań, wskazywania, niekiedy wprost mnożenia znaków zapytania tak co materiału historyczno-biograficznego jak i konceptualizacji czyjejś twórczości - a tym samym sugerowania jasno sprecyzowanych problemów badawczych. Była w tym wszystkim bardzo delikatna, a może chwilami jakby mile zaskoczona a nawet bezradna wobec możliwości tak ogromnej wielości światów. Jej domeną była analiza, zestawianie i rozważanie podobieństw bądź odrębności, a nie szukanie syntez i tajemnego logosu rzeczy i spraw.   

Jej odejście zamyka drugą kartę Lubelskiej Schulzologii. W 2005 roku odszedł prof. Władysław Panas. Jednakże w istocie trudno, znowu trudno, powiedzieć, aby Panas i Kitowska tworzyli jakiś schulzologiczny ośrodek lubelski rozumiany jako swoisty program badawczy. Po prostu, przypadek sprawił, że znaleźli się na jednej uczelni. Chociaż było coś analogicznego w tym, że magisteria pisali o Schulzu, doktoraty na inne tematy, aby potem… Między historią sztuki a teorią literatury odległość bywa znaczna. Jak we wspomnieniach opowiada Małgorzata Kitowska-Łysiak, Władysława Panasa identyfikuje z badaniami nad Schulzem raczej dopiero od 1992 roku, chociaż oboje zostali wciągnięci w tę problematykę już z końcem lat 70-tych.

Bruno Schulz, jak się rzekło, interesował ją od czasu magisterium poświęconego „Xiędze Bałwochwalczej”. I mimo tak wielkiej rozrzutności zainteresowań, do Schulza wciąż wracała. To pod jej redakcją w 1992 roku  ukazał się zbiór „Bruno Schulz. In memoriam 1892-1942” – w stulecie urodzin autora „Sklepów cynamonowych”, czyli w Roku Schulza ogłoszonym przez UNESCO, a więc wtedy, kiedy środowiska lubelskich pasjonatów Schulza zorganizowały sławny wyjazd do Drohobycza. Piętnaście lat później, w 2007 roku, już po śmierci Profesora Panasa, Małgorzata Kitowska-Łysiak zorganizowała panel dyskusyjny „Białe plamy w schulzologii” na KUL jako część „Schulzowskiej Jesieni”, imprezy naukowo-artystycznej w zamyśle cyklicznej – co jednak pozostało w sferze marzeń. Niemniej w 2010 roku ukazał się tom o tymże tytule pod jej redakcją.

Wcześniej, bo w 2000 roku Wydawnictwo UMCS przygotowało zbiór tekstów Schulza wedle je wyboru i pod jej redakcją, mianowicie „Szkice krytyczne”. Była to śmiała (a poniekąd i kanoniczna) próba wyodrębnienia tych tekstów Schulza, które przedstawiają jego filozofię i teorię literatury. Tak się złożyło, że kilka tygodni przed śmiercią „Szkice krytyczne” ukazały się po ukraińsku w przekładzie Wiery Meniok, z czego Małgosia cieszyła się bardzo.
W 2007 roku Wydawnictwo KUL przygotowało „Schulzowskie marginalia”, zbiór tekstów Małgorzaty Kitowskiej-Łysiak, o których autorka pisze, że powstały „w różnym czasie i z różnych okazji”,  a łączy je zainteresowanie „obrzeżami” twórczości Schulza. Ten tom, paradoksalnie, wciąż czeka na pełne omówienie, a zaciekawia przede wszystkim swą różnorodnością…   

Grzegorz Józefczuk

 

 Msza Święta Żałobna oraz Pogrzeb śp. Pani Profesor Małgorzaty Kitowskiej, odbędą się we wtorek 23 października. Msza Święta zostanie odprawiona o godzinie 10.00. w Kościele Akademickim KUL. Pogrzeb będzie miał miejsce na cmentarzu przy Drodze Męczenników Majdanka.

 


21-10-2012, 13:03:48


  Festiwale






  NewsLetter

Podaj swój e-mail



Bądź na bieżąco
z najważniejszymi wydarzeniami związanymi
z postacią Brunona Schulza




Kultura w Lublinie
BRUNO SCHULZ MUSEUM DROHOBYCZ
Polecamy:    Ї      Brama_Grodzka      PRZYPINKA.PL      Kurier_Galicyjski      Instytut_Polski w Kijowie      EAST-CULTURE      Zaxid.net      Lonia / Maydan Drohobycz      Wikipedia Ukr      Nowa Europa Wschodnia      ZBRUCZ Pismo internetowe      Rada Miasta Drohobycz   
Copyright © Stowarzyszenie | Projekt: Paweł Górski | Wykonanie: ATLabs